Een verhaal over onze trainingen
Schrijver Gerrit Jan van Lonkhuijzen legde op bijzondere wijze verslag van onze training… het proces, de resultaten en de sfeer.
.
Onlangs gaven we vorm aan een training voor een van onze opdrachtgevers. Een 10-tal medewerkers, die boventallig werden, kregen een communicatie-training om zichzelf beter te kunnen ‘branden’ met het oog op de arbeidsmarkt. Bijzonder leuk was dat deze opdrachtgever een schrijver inhuurde om verslag te leggen van onze training. Deze schrijver, Gerrit Jan van Lonkhuijzen, maakte het volgende verslag:
‘Ondanks dat we uit elkaar vallen, zijn we dichter bij elkaar gekomen’
In vier trainingsdagen nemen Patrick van Schendel en Pim Horio de IM-ers ‘onder handen’. Ze kijken en luisteren naar het verhaal van de Im-ers, naar de persoon en naar de presentatie. En ook naar wat de IM-ers niet vertellen. Ze zijn niet altijd zachtzinnig en durven dichtbij te komen. En omdat het steeds oprecht is, wordt het ook geaccepteerd en heeft het effect. Ze laten heel veel oefenen: veel gesprekken en eindeloos in de lift staan. Voor de deelnemers is dat niet altijd gemakkelijk maar het resultaat mag er zijn. De deelnemers vinden dat ze goed geoefend hebben, hebben zichzelf overwonnen en staan er van te kijken hoe ze gegroeid zijn. En vooral: ze voelen zich veel zekerder dan in het begin van de training. Dat gaat helpen bij (sollicitatie)gesprekken.
De deelnemers kwamen de eerste keer binnen met het verhaal ‘mijn baan komt te vervallen, ik raak boventallig dus ik moet solliciteren. Beetje slachtoffer, zeg maar. Na de vierde keer gingen ze naar buiten met de boodschap: ‘ik ben op zoek naar ander werk, ik wil solliciteren, het is mijn keuze’. En daarbij zijn ze doordringen van de wetenschap dat als er geen actie is er ook geen reactie zal komen. Zelf aan zet dus. Of zoals Pim het zo mooi samenvatte: “doe je beste pak aan, doe een geurtje op and be the guy”
Het was dus een training die zijn effect niet miste. Dat effect werd misschien het meest gerealiseerd buiten de trainingsuren: op de Im-kamer worden de gesprekken opener, directer en persoonlijker. De Im-ers leren elkaar veel beter kennen, weten veel meer van elkaar waar ze naar op zoek zijn en durven elkaar veel meer te zeggen. Je zou kunnen zeggen dat, nu boventalligheid nadert, de collega’s veel dichter bij elkaar komen……
